Haklisin dostum bu konuda sana katılıyorum elbette ki hayat üzülmeye değecek kadar uzun değil ama insanı yıpratan tek şey emeklerinin heba oluşudur. İnsan sadece boşa giden emeği hazmedemez yoksa gerisi unutulur gider
Bi aşama gelecek ki inan ben buna niye takılmışım uykusuz kalmışım kendimi üzmüşüm diyeceksin,lafta der herkes yalan dünya ya şöylböyle vs,bende bi s.g. derdim içimden

ama gerçekten öyle,herkesin yaşadığı sıkıntıları var sorunları var,şunu hayat felsefen yap,etrafındaki insanlar,iş, para,sevgi,makam vs sen olduğun müddetçe senin etrafın belki bi gün uzanırsın yada uzanamazsın ama sen var oldukça olasılık dahilinde,sen olmadığında bunların hiçbir anlamı yok hayatının merkezine kendini al,beklentileri,sıkıntıları da çevrene al,dediğim gibi kısa ömürde oynamaya mücadele etmeye değer çok ciddiye alma hayatı ama pes de etme,70-80 sene ömür yeterse bi hayat var bunun için ağlamaya sızlamaya ben oynamıyorum demeye gerek yok oyna sonuna kadar,sonu aynı yere gidiyo zaten
